dinsdag 26 april 2016

Een reis-inktpotje



In onze verzamelingen bevinden zich soms vreemde voorwerpen. Een van die voorwerpen is dit mooie kleine inktpotje, vermomd als een reistas, compleet met de opdruk ‘Berlin’.


Bij het potje zit een klein briefje, geschreven door de vroegere eigenaar:

‘Gisteren vond ik na tientallen jaren! Deze zak-inktkoker. Mijn herinnering gaat terug ….. naar het jaar 1913! Ik speelde in de kamer van mijn Tante. Zij woonde toentertijd nog in het huis harer Ouders, gelegen aan de Koninginneweg no. 85 te Amsterdam. Zij gaf mij dezen inktkoker vóór haar vertrek naar Ned. Oost-Indië in Februari 1914 ten geschenke.’

Het potje gaat terug naar de familie van de eigenaar. Hopelijk zijn daar nog kleine kinderen die er graag mee willen spelen.

1 opmerking:

  1. Ik vind deze verhalen heel bijzonder. Ook ons familieverleden kent bijzondere verhalen... Mijn opa sterft in Nl Indië op 49 jarige leeftijd, mijn vader is dan 4 jaar. Hij heeft zijn vader nooit ontmoet. Vanuit de familie-archieven ben ik naar mijn opa op zoek gegaan en een boek samengesteld. Ondertussen stel ik een vierde boek samen over het verleden en hoe het maatschappelijk leven het familiale weefsel beïnvloedde. Omdat de archieven veelal opgebouwd zijn uit vele brieven die mensen elkaar schreven, vind ik het reis-inktpotje als symbool heel bijzonder. Zelf heb ik mij voorgenomen om een ruimte van onze woning in te richten met voorwerpen van beroepen/activiteiten van voorouders uit het verleden. Onder meer ijkers, onderwijzers, advocaten, boekhouders, tekenaars/schilders...
    Het geschreven woord vertegenwoordigde een belangrijke plaats in het verleden en voor mij zal het 'geschrevene' in de toekomst steeds een belangrijk gegeven blijven.
    Hartelijke groeten,
    tkindtsofie@gmail.com

    BeantwoordenVerwijderen